دكتر عقيقى بخشايشي
570
چهارده نور پاك ( فارسي )
عنايت قرار گرفته است ، هر كدام از اين محورها ، عامل جذب مردم و باعث شكوفايى ابعاد اين حادثهء عظيم گرديده است كه بخش " مقاتل " و " مقتل نگارى " ، يكى از محورهاى اصلى اين فاجعه به شمار مى آيد . مردم مسلمان ، به ويژه شيعيان ، از روزهاى نخستين به اهميت سرنوشت ساز اين حادثهء بزرگ پى برده اند و از اين رهگذر ، انديشمندان ، در پى تحرير و نگارش درسهاى آموزندهء آن برآمدهاند ، به حدى كه بخش عظيمى از كتابخانهء بزرگ اسلامى را به اين امر مهم ، اختصاص داده اند . نخستين مقتل و روايتگر آن نخستين مقتل صحيح كه در شأن ابا عبد الله الحسين ( عليه السلام ) و ياران فداكار او پديد آمده است ، مقتل بسيار معتبر و مستندى است كه از سوى شاهدان عينى و ناظران واقعى اين صحنهء شور و شهادت ، در كتابها و سينه هاى مردم آن روزگار ، به مرحلهء ثبت و درج رسيده است و بازگويى آن ، از همان لحظه هاى شهادت ، آغاز گرديده و در سال 65 قمرى ، در دوران حركت توابين به اوج اعلا و جايگاه شايستهء خود رسيده است ، و آن مقتل گويا و پويايى است كه از طريق روايتگر معصوم ، حضرت سيد الساجدين امام زين العابدين ( ع ) ، و نيز عمهء مكرمه اش ، بانوى شجاع و سخنور ، حضرت زينب كبرى ( س ) ، خواهر با فضيلت امام حسين ( عليه السلام ) و ديگر حاضران صحنهء كربلا ، امثال بانوى فداكار ، حضرت ام كلثوم ، سكينه اديب و شاعر ، و فاطمه صغرى ( ع ) و ديگر شاهدان عينى اين واقعهء جانسوز ، به سمع و اطلاع مردم حقيقت جو ، رسيده است . اين مقتل حقيقى و واقعى كه از طريق خاندان رسالت ، با بيان و بنان و با دل و جان ، بازگو شده است ، اصالت واعتبار خاص و ارزشمندى دارد . خواه ناخواه در دلها اثر مى بخشد و صاحبان دل را با خود همنوا و همراه مى سازد ، چون از نوعى سوزش و تأثير جوهرى برخوردار مى باشد كه قابل مقايسه با ديگر مقاتل مكتوب نيست ، آنجا كه حضرت سجاد ( ع ) مى گويد : " أنا بن المذبوح عطشانا بأرض كربلا " يا مىنويسد : " هذا قبر الحسين